หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

คราวนี้ตามไปดูเป็นครั้งที่ 3 (ครั้งที่ 2 ไม่ค่อยน่าสนใจ เลยไม่ได้เล่า) ซึ่งเป็นวันฝากตัวอ่อนและฉีดน้ำเชื้อเข้าท้องแพะ  วันนั้นมีเจ้าหน้าที่จากหลายหน่วยงาน โดยทางศูนย์วิจัยการผสมเทียมและเทคโนโลยีชีวภาพสุราษฎร์ธานี  และ  ศูนย์วิจัยบำรุงพันธุ์สัตว์สุราษฎร์ธานี  ได้เชิญ ดร. มาลี  อภิเมธีดำรงค์

โดย ยามเย็น

เธอ คือ คนที่นายห้างจำปาทอง เห็นแวว  แต่ซุ่มเงียบรอเวลาไม่รีบร้อน ด้วยถือคติว่า ถึงเวลาช้า เราต้องช้าจนเหมือนไม่เคลื่อนไหว....แต่ถึงจังหวะเมื่อไหร่ ใครก็จะไม่เร็วกว่าเรา  เขารอจนวงดนตรีที่เธอขายที่นาของแม่มาลงทุน เจ๊งไม่เป็นท่า  แล้วจึงยื่นมือส่งคนไปถึงบ้านเพื่อชวนมาร่วมงาน  ในสถานการณ์ที่มีแต่เจ้าหนี้เคาะหน้าประตู

โดย รันตี

นี่นับเป็นนวัตกรรมใหม่ของกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรพ่อตาหินช้าง แห่งเมืองชุมพร เมืองที่ปลูกกล้วยเล็บมือนางได้เล็ก หอม และอร่อยที่สุดในเมืองไทย คาดว่าคุณแม่บ้านทั้งหลายจะได้ inspiration มาจากป๊อกกี้ ช็อกโกบานาน่า ก็เลยลองเอากล้วยเล็บมือนางอบแห้งสูตรเดิมๆ

โดย ยามเย็น

เรื่องของพลังงานทางเลือกก็เหมือนกับเรื่องของความใฝ่ฝัน

หนึ่งในเหตุผลที่เราไม่เคยเลือกพลังงานทางเลือก เพราะมันมีต้นทุนที่สูงกว่าพลังงานกระแสหลัก บวกกับการฉ้อฉลผูกขาดความคิดในการกำหนดนโยบายด้านพลังงาน ที่อยู่ในมือของกลุ่มธุรกิจที่ได้ประโยชน์ จึงทำให้พลังงานทางเลือก ไม่เคยถูกเลือกอย่างจริงจัง

โดย รันตี

ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้เป็นคู่แม่-ลูก ตัวแม่เป็นนักจิตบำบัด ส่วนลูกสาวเป็นเด็กสาวเจ้าของประสบการณ์โชกโชนประสาเด็กอเมริกันวัยทีนทั่วไป ที่จะมีความกดดันจากการเรียน เดต การหย่าร้างของพ่อแม่ ส่วนคนช่วยเขียนเองก็เป็นคอลัมนิสต์คอลัมน์ปรึกษาปัญหาหัวใจและความสัมพันธ์ ทั้งสามจึงเป็นส่วนผสมที่ดูกลมกล่อม ลงตัวดี

วันนี้มีโทรศัพท์มาตามแต่เช้า (ก็ไม่เช้าเท่าไหร่หรอก จะเจ็ดโมงครึ่งแล้ว) บอกว่ามีเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์และทีมงาน พร้อมนักศึกษาฝึกงานจะมาผสมเทียมแพะ สนใจไปถ่ายรูปเปล่า

...สนอยู่แล้ว

โดย ยามเย็น

เฉยๆ กับหนังเรื่องนี้ จนไม่รู้ว่าจะ "ชวนดู" ดีเปล่า

สาเหตุหลัก คงเป็นเพราะ ก่อนดูรู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นหนังที่จริงจัง ในแง่ที่ว่า การดำเนินเรื่องมีเหตุผลและที่มาที่ไปของเรื่องราว ไม่คิดว่าจะมีฉากแขนข้างหนึ่งของพระเอกที่โดนหมอตัดแล้ว สามารถลอยไปต่อยใครๆ ได้

โดย รันตี

Eastern Promises ซึ่งเล่าเรื่องมาเฟียรัสเซียในลอนดอนก็ให้ความรู้สึกคล้าย The Godfather ในส่วนที่มันเป็นหนังมาเฟีย มีการหักหลัง แก้แค้น การฆ่า การใช้ความรุนแรง แต่ดิฉันมีความรู้สึกว่าเรื่องราวของ The Godfather คลาสสิกกว่า ไอดีลกว่าเรื่องใน Eastern Promises อยู่

โดย รันตี

จำได้ใช่ไหมว่าตอนที่รักแรกมาทักทายหัวใจ เรายังใส๊-ใส เรายังใหม่ต่อโลก หัวใจเรายังแข็งแรงสมบูรณ์ แบรนด์นิว ไร้รอยขูดข่วน

ไม่รู้มาก่อนว่า Cloverfield ออกแนวไหนแน่ แค่เห็นโปสเตอร์ผ่านตา เป็นรูปเทพีเสรีภาพหัวขาด ก็ทึกทักเอาเองว่าไม่เป็นหนังภัยภิบัติล้างโลก ก็คงแนวสงครามก่อการร้าย สรุปคือ ไม่คิดว่าจะดู