หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

คืนวันที่ 27 สิงหาคม 2550 เวลาประมาณสามทุ่มสี่สิบ บริเวณสี่แยกคอฟฟี่ไอแลนด์ พวกเรานั่งกินน้ำชาที่ร้านเจ้าประจำ พูดคุยไปเรื่อยๆ  เปื่อยๆ  ให้สมกับที่หลายคนเรียกตรงนี้ว่าสี่แยกปากหมา

NCT ถาม ปิดเว็บทำไม ?

NCT ตอบ ถ้าตอบแบบไม่อ้อมค้อม คือ เซ็ง นี่คือเหตุผลหลัก พอดีกับว่าช่วงนั้นมีงานตรุษจีน ซึ่งเหนื่อย พอสองอย่างมาพร้อมกัน เลยตัดสินใจปิดชั่วคราวดีกว่า

บ่ายวันหนึ่งผมเดินไปซื้อขนมโตเกียวจากพ่อค้ารถเร่เจ้าประจำ ปกติเขาจะจอดแช่อยู่ตรงนี้พักใหญ่ๆ โดยเฉพาะวันหยุดหรือช่วงปิดเทอม เพราะฝั่งตรงข้ามเป็นร้านเกมซึ่งเป็นที่รวมของเด็กๆ

ขณะรอคิวก็คุยกับเขาเรื่อยเปื่อย เขาเล่าว่ามีผู้ปกครองบางคนสั่งไว้

คงเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องช่วยกันหาคำตอบว่าชื่อของสมุยตกหล่นไปเพราะเหตุใด จะได้ช่วยกันแก้ไขปรับปรุง เพราะถ้าชื่อสมุยยังหล่นหายอยู่บ่อยๆ เราก็คงไปไม่ถึงฝันที่จะเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับโลก

น้องคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า เขามีที่แปลงเล็กๆ ริมทะเล หาดตรงนั้นสวยไม่แพ้ที่อื่นในสมุย เป็นหาดที่เห็นพระอาทิตย์ตกและเหมาะสำหรับเล่นน้ำทะเล รอบๆมีรีสอร์ทและโรงแรม 5-6 แห่ง ห้องรวมกันประมาณ 150 ห้อง อีกไม่นานคงเป็นหนึ่งในหาดที่นักท่องเที่ยวรู้จักและถามถึง

แม่ค้าขายของบนทางเท้า อาจโดนเจ้าหน้าที่ไล่จับ
แต่ตู้โทรศัพท์สาธารณะบนทางเท้าไม่เคยโดนไล่สักที



ทำไม ?

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ เขาว่าเป็นวันแห่งความรัก
แล้วเราก็เห็นการแสดงความรักของราชการต่อชาวหน้าทอน

ป้ายผ้าประชาสัมพันธ์ บอกว่า ตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2549 ทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 8.00 – 11.00 ห้ามจอดรถยนต์บนถนนสายรอบเกาะตั้งแต่หน้าโรงแรมดำรงทาน์ว ถึงสามแยกสมุยมอเตอร์แลนด์ รวมถึงการกำหนดเส้นทางเดินรถใหม่เป็นบางช่วง

“ในฐานะพลเมืองและเป็นส่วนหนึ่งของสมาชิกชุมชน
ชุมชนซึ่งเป็นบ้านเกิดและจะเป็นเรือนตาย การนั่งดูความยับเยินคงมิใช่วิถีทางที่ถูกต้อง
เราไม่สามารถหวังพึ่งพิงผู้มีอำนาจ เพราะการกระทำที่ผ่านมาก็พิสูจน์แล้วว่าเขาไม่เคยเห็น “ค่าของเมือง” เกินไปกว่าเงินหรือการก่อสร้างผลงานอัปลักษณ์ที่ทำลายเมืองและวิถีชีวิตผู้คน