“มาตรฐานจริยธรรมในการลงทุนข้ามชาติ”
เรื่องสำคัญที่ประชาชนควรตรวจสอบ
มีโอกาสได้ดูรายการ “มองโลกแบบวิกรม” เมื่อเร็วๆ นี้ขณะข้ามเรือเฟอร์รี่ เพื่อเดินทางไปกรุงเทพฯ คุณวิกรมพูดถึงโอกาสในการลงทุนด้านก่อสร้างในประเทศเพื่อนบ้าน เช่น พม่า กัมพูชาและลาว โดยเชื่อว่าไทย “มีความได้เปรียบในการลงทุน” ในประเทศดังกล่าว ทำให้ผมได้ฉุกคิดถึงปัญหาต่างๆ ในประเทศของเราอันสืบเนื่องจากนักลงทุนต่างชาติ เช่น กรณีมาบตาพุด จังหวัดระยอง กรณีการต่อต้านการสร้างท่าเรือน้ำลึกของ บริษัทเชฟรอน ที่ อ.ท่าศาลา จ.นครศรีธรรมราช กรณีการคัดค้านการขุดเจาะน้ำมันรอบๆ เกาะสมุย เกาะพะงันและเกาะเต่า ของบริษัทข้ามชาติจำนวนหนึ่ง ซึ่งผมเข้าใจว่าก่อนจะเข้ามาลงทุน เขาคงพิจารณาแล้วว่า “มีความได้เปรียบในการลงทุน” แต่ผลของความได้เปรียบดังกล่าว ได้สร้างความทุกข์ร้อนให้กับพี่น้องของผมในหลายๆ จังหวัด เพราะอาจต้องสูญเสียแผ่นดินที่ทำกิน สูญเสียทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม และวิถีชีวิตที่เคยดำรงอยู่อย่างปกติสุข ทำอย่างไรนักลงทุนจากบ้านเราจะไม่ไปสร้างความทุกข์ร้อนให้กับประชาชนคนตัวเล็กตัวน้อยในบ้านเมืองของเขา
การลงทุนในอาเซียน เป็นประเด็นทางธุรกิจที่หลายประเทศในอาเซียน กำลังพูดถึงช่องทางในการผลักดันหรือขยายฐานทางเศรษฐกิจของตนเองในประเทศเพื่อนบ้าน สำหรับในโลกของทุนนิยมแล้วเป็นเรื่องปกติที่ผู้ลงทุนย่อมต้องการผลกำไรหรือผลประโยชน์จากการลงทุน และดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร หากเป็นการลงทุนในขอบเขตประเทศของตัวเอง เพราะใช้ปัจจัยต่างๆ ในการลงทุนในประเทศของตัวเอง หรือถ้าจะเกิดความเสียหายหรือผลกระทบก็ควรที่จะเป็นเรื่องของคนในประเทศจะบริหารจัดการให้เกิดความเป็นธรรมกับคนทุกกลุ่ม เพราะทรัพยากรที่เป็นต้นทุนในการผลิต ซึ่งรวมถึง ทรัพยากร ที่ดิน ป่าไม้ น้ำ สินแร่ พลังงาน หรือ แรงงาน เป็นของส่วนรวมหรือของคนทั้งประเทศ
การเปิดพรมแดนทางธุรกิจของอาเซียนในปี 2558 นี้ หลายฝ่ายจึงยังมีความกังวลถึงผลกระทบจากการลงทุนที่ขาดความเป็นธรรมจากประเทศที่มีความได้เปรียบในการลงทุน หรืออาจจะกล่าวได้ว่าประเทศที่มีพัฒนาการในเชิงธุรกิจมาก่อนย่อมมีประสบการณ์จากการลงทุน มีความพร้อมหรือความได้เปรียบกว่า ประเทศที่เป็นเจ้าของทรัพยากรที่อาจจะได้ไม่คุ้มเสียก็เป็นได้ หากผู้ลงทุนแสวงหาผลตอบแทนจากฐานทรัพยากรของเพื่อนบ้านโดยขาดความรับผิดชอบ ซึ่งอาจสร้างผลกระทบต่อทรัพยากรสิ่งแวดล้อมหรือชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากผู้บริหารประเทศนั้นรู้เห็นเป็นใจและทุจริต หรือไม่เท่าทันเหล่านักลงทุน
ในทางตรงกันข้าม หากผู้ลงทุนมีจิตสำนึกในการลงทุน สร้างผลกำไรอย่างมีความเป็นธรรมต่อสิ่งแวดล้อมและประชาชนเจ้าของประเทศ การสร้างผลกำไรเยี่ยงนี้ย่อมนำมาซึ่งความเจริญเติบโตอย่างยั่งยืนทั้งผู้ลงทุนและประเทศเจ้าของทรัพยากร
ทัศนคติต่อการลงทุนจึงเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อการลงทุนในระบบทุนนิยม ที่ประเทศผู้ลงทุนและประเทศเจ้าของทรัพยากรต้องมีการตรวจสอบ “ท่าที” หรือ ทัศนคติต่อการลงทุนของนักลงทุน เพราะหากผู้ลงทุนขาดจิตสำนึก ขาดคุณธรรม มองเห็นช่องทางการทำธุรกิจจากการเป็นผู้ “ได้เปรียบ” แล้ว ผมว่าเราปิดประเทศแล้ว นอนกินของเก่า ประชาชนน่าจะสุขสบายมากกว่าการเปิดประเทศให้ใครต่อใครมาแย่งชิงทรัพย์ของประชาชนไปอย่างไม่เป็นธรรม อย่างนี้เค้าเรียกว่า “เสียรู้” ครับ
“นายต้นกล้า”
มิถุนายน 2556
++++++++++++++++++++++++++++
อ้างอิงภาพจาก ; ครม.อนุมัติงบอีก 225 ล้านแก้มาบตาพุด (เข้าอ่านที่นี่)
......
แจ้งลบหัวข้อ
