หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

    ....ดาวตก

ได้ที่ 41 กับเวลารวม จาก 63 ทีม

ได้ที่ 9 จาก 13 ในรุ่นอายุ 80 ปี

ก้อขอบคุณโกอู๋อีกครั้งครับ     

  ....ดาวตก

ปีหน้าเอาใหม่

เจี๊ยบ ผมก็ว่า โอเค แล้วนะ         แล้วอย่าลืมซ้อมกันต่อนะครับ (วิ่ง ว่าย ปั่น) จะเข้าแทรกวันไหนก็ลองนัดกับเสือโอกันอีกที

ยังเหลือรูปอีกชุด จากกล้องที่เอาติดไปด้วยในวันแข่ง เตรียมถุงพลาสิตสำหรับลงทะเลไปเรียบร้อย ... แต่ไม่ได้ใช้


เช้าพร้อมกันที่ ibis ไม่มี ABF บริการ ตามเวลา 7.45 ทุกคนจะปั่นไปจุดสตาร์ทตรงถนนที่เชื่อมระหว่างถนนเลียบหาดบ่อผุดแถวสไมล์เฮ้าส์กับถนนใหญ่


บังกับชาย เบอร์ 51 ได้ที่ 3 โอเวอร์ออล AV เวลารวม 4.31.34



ยังมีเวลาช่วยเพื่อนร่วมแข่ง



เพิ่มความฮึกเหิม แต่งหน้าทาปากซะหน่อย

DNF = Did Not Finish



ทีมนี้ดูโปรมากๆ  อยากดูคลิปจากกล้อง HD ที่ติดบนหัวจริงๆ

ใครว่ามีแค่  วิ่ง ว่าย พาย ปั่น ยังมี ยิงกระต่ายด้วย  (ห้ามเด็ดดอกไม้เดี๋ยวจะสะเืืทือนถึงดวงดาว)

ล้างทราย ก่อนจะกลับไปวิ่งต่อบนถนนหาดบ่อผุดวกกลับไปจุดสตาร์ทเพื่อไปเอาจักรยาน

063 เดินแบบรีบสุดๆ ผ่านซุ้มปล่อยตัวเห็นโกปุ๊นั่งยิ้ม หัวเราะเสียงดังตะโกนบอกว่า "เขาให้วิ่ง"  วิ่งก็วิ่ง  เข้าจุดแรกเป็นคู่สุดท้าย มีจักรยานสองคันนอนรอเป็นหลักฐาน ใช้เวลาไป 19 นาที คู่ที่เร็วสุด 9 นาทีก็ถึงแล้ว

ผ่านเช็คพ้อยท์แรกเป็นคู่สุดท้าย  ขี่จักรยานตัดถนนใหญ่ ก่อนจะเริ่มผจญภับกับจักรยานบนถนนดิน เริ่มเป็นเสือกันซะที ช่วงนี้พี่ปานยังโออยู่  ปั่นไปซักพักเห็นเสือจาก กทม. กลุ่มมือโปรที่มีกล้องติดบนหัวยืนจับจักรยานด้วยอาการน่าห่วง.."ไม่เป็นไร"

เริ่มเห็นเพื่อนร่วมทางเยอะขึ้น ใจมาเป็นกองว่ายังเกาะกลุ่ม (สุดท้าย)  เลี้ยวพ้นโค้งยิ่งใจชื้นเข้าไปอีกเห็นเสือต่อแถวจูงรถขึ้นภู  เขาสูงแต่อย่างน้อยก็มีเพื่อนละว่ะ ... ไม่ทราบตรงนี้ใครปั่นได้บ้าง ?

038 อีกหนึ่งคู่ที่เกาะกันตลอด ibis ภูเก็ตส่งร่วมแข่ง ตอนนี้ก็เก้าโมงเช้าแล้ว



เหนื่อยก็พัก



จูงถึงด้านบน ไอ้ที่เห็นกันหลายคันหายไปหมดแล้วเหลือคู่นี้แหละ



จอดรถตามหาบัดดี้ พบแล้วนอนเอาแรงอยู่ด้านล่าง  ตามไปช่วยจูงรถขึ้นมา  ถึงตรงนี้มีคนออกจากการแข่งขัน 1 คน เห็นว่าเท้าพลิก
 


พักต่ออีกยกหลังจากผ่านเนินแรก



เริ่มกลายเป็นเสือหมอบ จูงไป ปั่นไป บ่นไป พักไป ถ่ายรูป ชมวิว



และในที่สุด...นอน



ยังไงก็มีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ ... แต่จะไปถึงเปล่า

ทางเริ่มสบาย เพราะเป็นช่วงล่อง

ในที่สุดก็ถึงเช็คพ้อยท์ 2 ปั่นมาได้ 6 ก.ม. เวลาทั้งหมด 1.17 ช.ม.
จอดรถแล้ววิ่งช่วงที่ 2 ระยะทาง 5 ก.ม.

026 มาตอนไหนไม่ทันมอง แซงไปโน่นแล้ว

พวกเราเพิ่งถึุง มีคู่ที่ครบรอบเดินสวนทางกลับไปเช็คเวลาแล้ว

ยังมุ่งมั่น เสือปานอยู่ด้านหลัง

019 038 063 สามคู่สุดท้่าย เดินไปพร้อมๆกัน ก่อนจะค่อยๆห่าง จนเหลืออยู่คู่เดียว

เดิน พัก พัก เดิน พัก พัก เดิน ... เสือปานส่งซิก บอกเดินไปคนเดียวเลย จะรอตรงนี้แหละ ไม่ไหวแล้ว .. ไม่ได้ ไม่ได้ เดินไปด้วยกัน เดี๋ยวรอ .. จาก 2 ขา กลายเป็น 3

ผ่านตรงนี้ นึกว่าจะหักลง ที่ไหนได้กลายเป็นเลี้ยวขวาขึ้นต่อไปอีก พี่ปานบอกอย่างชัดเจนว่า ...ไม่ไหว ไปเลย เดี๋ยวหาทางย้อนกลับไปรอตรงโน้นเอง เอานาอย่าซีเรียส เอาแค่เข้าเส้นไง ... เอางั้นก็ได้

จากนั้นก็เดิน เดิน เดิน เดินถนนคนเดิน ... ผ่านคู่ 019 แล้วก็ผ่านคู่  038  กะว่ายังไงคงต้องให้เข้าพร้อมๆกัน เพราะคู่อื่นยังไปกันครบ 2 คนไม่มีถอยกลับไปรอ  ทางไกลกว่าที่คิด เลี้ยวแล้วเลี้ยวอีกไม่ถึงซะที  วิวสวยจริง สุดท้ายก็เข้าเช็คพ้อยท์ 3 เวลา 1.34 ช.ม.

แล้วก็ ...

ล้มประมาณ 12.45  เห็นตอนแรกนึกว่า่ไม่เป็นไร แขนยังขยับได้ แผลถลอกไม่เยอะ คิดว่าไปต่อได้

หลังจากลองขยับแขนขยับขา คลำโน่นคลำนี่ พบกระดูกไหปลาร้าไหล่ขวาปูดขึ้นมา ... สงสัยงานเข้า  โชคดีที่เสือปานพกโทรศัพท์ แล้วก็โชคดีอีกทีที่เส้นทางทับกับ ex ฝากให้ช่วยบอกเจ้าหน้าที่ว่าเกิดอุบัติเหตุ 

หลังจากเอาเอี้ยมคล้องแขน เก็บสัมภาระ ก็พากันเดินลงมาทางราบ รอความช่วยเหลือ

เนินนี้แหละครับ ... ผมล่องมาก่อน พอถึงแถวๆนี้ก็หันกลับไปมองว่าพี่ปานว่ามายัง พอดีกับเห็นแกล้ม ลอยละิลิ่ว เลยจอดรถ  จังหวะเดียวกับที่เสือปานตะโกนเรียกเสียงดัง

ระหว่างรอ ก็มี EX ผ่านไปเป็นระยะ

 


13.19 น. เจ้าหน้าที่ก็มาถึง  ระหว่างรอเห็นฝรั่งล้มจุดเดียวกัน แต่ไม่เป็นไร

EX คู่ผสม ผู้ชายลงมาก่อน สักพักผู้หญิงจูงรถตามมา สรุปว่าล้มเนินก่อนหน้านี้ พร้อมกับพูดว่า "รู้เลยว่าหมวกสำคัญยังไง"  ได้แผลถลอก มารอหน่วยกู้ัภัยด้วยกัน

หลังได้รับการปฐมพยาบาล

ต้องโฟร์วีลเท่านั้น (13.35 น.)

ถึงด้านล่าง ส่งต่อรถโรงพยาบาล (13.50 น.)  เสือปานไปโรงพยาบาล เราปั่นตามรถกู้ภัยไปหน้าเวิร์ล เก็บจักรยานและสัมภาระของเสือปานขึ้นรถ แล้วเดินเข้าโรงแรม

วนไปวนมา ไม่เห็นใคร ถ่ายป้ายเป็นที่ระลึกแ้ล้วกัน ... ปิดท้ายการแข่งขันของปีนี้