ปกรณ์ จารุจิตติพันธ์
ก่อนเคลื่อนย้ายจากสายกลางไปชายทะเล ก็ถามไถ่กันก่อนว่า ไปไหม ไปวาดที่ชายทะเล ไปที่เต๊นท์งานกาชาดที่พี่วิเชียรและเพื่อนๆ ไปจับจองแสดงงาน
คงไม่ต้องถามว่าผลสรุปเป็นยังไง น้องหมีรีบเขียนกระดานแจ้งข่าวให้คนอื่นรู้ ว่าวันนี้ไม่อยู่ไปวาดรูปที่ชายทะเลกัน
จะว่าไปอากาศวันนั้นไม่ค่อยจะสบายเท่าไหร่ ถึงจะอยู่ริมทะเลมีลมพัดเอื่อยเฉื่อย แต่ก็สู้ไอร้อนที่วนเวียนอยู่ในเต๊นท์ไม่ได้
นั่นเป็นเรื่องของอากาศ แต่เรื่องของบรรยากาศกลับตรงกันข้าม
ภาพวาดหลากหลายแขวนอยู่รอบเต๊นท์ มีหุ่นสีขาวสองตัวตั้งอยู่บนพื้น ช่วยสร้างให้อาทิตย์นั้นพวกเราคล้ายกับอยู่ในพื้นที่แสดงภาพจริงๆ มีโอกาสได้เห็นงานของช่างวาดหลายคนที่แฝงตัวเร้นกายอยู่ในสมุย ถือเป็นการเปิดมุมมองต่อการวาดภาพในรูปแบบต่างๆ
รวมถึงได้รู้ว่าภาพทุกภาพนั้นมีราคา
การแปลงคุณค่าไปสู่ราคานั้นศิลปินทำกันอย่างไร มีเกณฑ์ใดในการตีค่างานของตัวเอง และถ้าถามคำถามเดียวกันกับคนซื้อก็คงได้แง่คิดและคำตอบที่น่าสนสนใจไม่แพ้กัน
เริ่มที่บ้าน


ย้ายไปริมทะเล







ผลงาน








แจ้งลบหัวข้อ
