หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

ปกรณ์ จารุจิตติพันธ์

"สองคนนี้ให้ศูนย์"  ป้ามร เดินรอบโต๊ะดูรูปวาดของสมาชิกบ่ายวันอาทิตย์พร้อมให้คะแนนเสร็จสรรพ  "น้องคนนี้วาดเหมือน ให้เต็มเลย" 



อาทิตย์นี้ ป้ามร เพื่อนบ้านที่เฝ้ามองและถามไถ่อยู่ตลอด  เข้าร่วมกิจกรรมวาดรูปด้วยการเป็นแบบ  นั่งไปคุยไปไม่หยุด บอกว่าถ้ามีสมาชิกแม่บ้านหรือผู้สูงอายุมานั่งทำขนมด้วยคงสนุก

สักพักหันมองรูปถ่ายที่ติดอยู่ข้างฝา  ซึ่งเป็นรูปงานเลี้ยงวันแต่งงานเมื่อปี 2516  ที่สมัยนั้นยังปิดถนนสายกลางจัดงานกันได้  แกก็เล่าย้อนความตามหาคนในรูปถ่ายว่าใครเป็นใคร พร้อมทั้งบอกว่าวันนั้นแกและเพื่อนๆนั่งอยู่ตรงไหน ใครบ้างนั่งโต๊ะเดียวกัน


สำหรับแก รูปนั้นคงเป็นรูปที่มีเสียง  แต่เป็นเสียงที่แกได้ยินคนเดียว


เสียงที่เราได้ยินคนเดียว  ถ้าฟังแล้วสุขก็คงงั้นๆ  แต่ถ้าทุกข์คงระทมหนัก   



เสร็จจากวาดนางแบบ พี่วิเชียรให้ลองวาดไข่ และ นิ้วมือ ฝึกเรื่องแสงเงา ไล่น้ำหนักอย่างน้อยให้ได้ 7 ระดับ สังเกตเงาแต่ละแบบที่เกิดขึ้น  ถึงตอนนี้สมาธิของสมาชิกรุ่นเยาว์เริ่มไม่อยู่กับร่องกับรอย วาดบ้างเล่นบ้างตามประสา  ทำให้เริ่มเห็นปัญหาเล็กๆ ที่อาจขยายใหญ่โต เลยตกลงกันว่าต่อไปเด็กเล็ก คงต้องให้ผู้ปกครองอยู่ด้วย หรือไม่ก็ต้องแบ่งเวลาอาสากันช่วยดู เพราะ รุ่นที่วาดๆกันอยู่ไม่มีใครถนัดเรื่องนี้สักคน

ก่อนแยกย้ายสลายตัว เห็นรูปที่น้องรุ่งวาดยังวนเวียนอยู่กับวงไมโล เลยถามว่าวาดไมโลอีกแล้ว น้องโวยบอกไม่ใช่ “ไมโล” แต่เป็น “มายด์” “เอ็ม ไอ แอล ดี”  ให้ไปแก้ที่เขียนในเว็บด้วย  โทษทีอาทิตย์ที่แล้วรูปที่วาดเห็นออกเขียวๆ แถมตัวดีก็กลมคล้ายตัวโอ เลยนึกว่าชื่อ “ไมโล”



อาทิตย์นี้ ป้ามร เป็นแบบรับเชิญ

ผลงานภาพเหมือน (หรือไม่เหมือน ?)

วาดมือ ไข่ และแบบอื่น ฝึกการให้แสงเงา 

ฟรีสไตล์