หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

อาทิตย์ที่ผ่านมา ( 22 กุมภาพันธ์ ) เป็นครั้งแรกที่ได้ออกไปวาดภาพนอกสถานที่ 


ก่อนเคลื่อนย้ายจากสายกลางไปชายทะเล ก็ถามไถ่กันก่อนว่า ไปไหม ไปวาดที่ชายทะเล ไปที่เต๊นท์งานกาชาดที่พี่วิเชียรและเพื่อนๆ ไปจับจองแสดงงาน


คงไม่ต้องถามว่าผลสรุปเป็นยังไง น้องหมีรีบเขียนกระดานแจ้งข่าวให้คนอื่นรู้  ว่าวันนี้ไม่อยู่ไปวาดรูปที่ชายทะเลกัน

หญิงนั้นยืนนิ่ง แต่มิอาจซ่อนความประหม่าจากสายตาผู้คน

บุรุษหนุ่มไม่นิ่ง แต่กลับมิมีผู้ใดเห็นความหวาดหวั่นจากท่าทางของมัน  ตาจับจ้องหญิงสาว  มันมองหาสิ่งใดถึงมิอาจละสายตาจากหญิงนางนั้น 


ระหว่างบุรุษและหญิงสาว  มีแผ่นกระดาษกั้นกลาง


ไม่มีใครไม่เห็นกระดาษแผ่นนั้น

"สองคนนี้ให้ศูนย์"  ป้ามร เดินรอบโต๊ะดูรูปวาดของสมาชิกบ่ายวันอาทิตย์พร้อมให้คะแนนเสร็จสรรพ  "น้องคนนี้วาดเหมือน ให้เต็มเลย" 



อาทิตย์นี้ ป้ามร เพื่อนบ้านที่เฝ้ามองและถามไถ่อยู่ตลอด  เข้าร่วมกิจกรรมวาดรูปด้วยการเป็นแบบ  นั่งไปคุยไปไม่หยุด บอกว่าถ้ามีสมาชิกแม่บ้านหรือผู้สูงอายุมานั่งทำขนมด้วยคงสนุก

อาทิตย์นี้ (1 ก.พ.)เริ่มต้นด้วยความเอื่อยเฉื่อยและเมื่อยล้า  เหมือนเมืองยังหลับใหลตื่นสายเพราะเพิ่งผ่านการฉลองใหญ่จนหมดกำลัง  เป็นเช้าที่สบายและผ่อนคลายจนคิดสงสัยว่าจะมีใครมาหรือเปล่า

  สมาชิกเยอะขึ้น ดีจังเลยครับ

วันนี้เป็นวันไหว้  หน้าทอนจึงคึกคักเป็นพิเศษ  เสียงประทัดที่ดังมาตั้งแต่เที่ยงคืน เช้านี้ก็ยังคงดังต่อไป  กระดานดำหน้าบ้านที่ตั้งไว้แจ้งข่าวประชาสัมพันธ์กิจกรรมวันอาทิตย์ จึงต้องมีข้อความเพิ่มเติมว่า "ไปไหว้ก๋ง เดี๋ยวมาครับ" เพราะนอกจากไหว้ที่ศาลเจ้าซึ่งไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เช้านี้ยังต้องไหว้ที่บ้านอีก

เพิ่งจะว่างมาโพสครับ อาทิตย์ที่ผ่านมามีโอกาส แวะไป นิดนึง บรรยากาศดีมากเลย กิจกรรม ดนตรีศิลปะ

สบาย สบาย บ่ายวันอาทิตย์ ช่วงวาดเส้นแต้มสี  พี่วิเชียรเสนอให้เรียกว่า Sunday Open Studio พร้อมบอกว่าคราวหน้าขอป้ายผ้าสักแผ่นติดให้พอดูคึกคักสนุกสนาน


ครั้งนี้  ได้สมาชิกใหม่หนึ่งคน

เจ้าตัวเล่าแต่ก่อนเคยวาดรูปสีน้ำ แต่ทิ้งร้างห่างไกลไปนาน คงต้องอาศัยเวลาสักพักในการค้นหาเรียกคืน

วันนี้เขาวาดรูปดอกไม้  และเป็นดอกไม้ที่กำลังบาน

เขาว่าส่วนมากวาดแต่รูปไม้บาน

พี่วิเชียรเป็นคนวาดรูป หลังจบเพาะช่างเชียงใหม่ (สิริกรศิลป์วิทยา) ไปเรียนและใช้ชีวิตที่เมืองนอกอยู่หลายปี มีงานแสดงภาพทั้งเดี่ยวและกลุ่มอยู่หลายครั้ง ก่อนจะกลับเมืองไทย ปักหลักที่สมุยทำงานที่รักชอบ


เขาและเพื่อนๆ อยากจัดกิจกรรมเพื่อให้ผู้คนสนใจเรื่องศิลปะมากขึ้น เพราะเชื่อว่าศิลปะเป็นการขัดเกลาจิตใจของผู้คน  เป็นวิถีในการค้นหาและแสดงตัวตน  ชีวิตในปัจจุบัน มนุษย์อยู่ในแวดล้อมของความเร็ว หยาบ ฉาบฉวย  เมืองเลยแห้งแล้ง ใจถึงอ้างว้าง

วิเชียร บุญมีมาก ศิลปินอิสระ ผู้มีงานแสดงภาพเดี่ยวและกลุ่มทั้งในและต่างประเทศ  ขออาสานำทุกท่านเข้าสู่โลกศิลปะผ่านงานเขียน  ไม่ว่าท่านจะวาดเป็นหรือไม่ อาทิตย์นี้เตรียมดินสอ สี กระดาษ พร้อมใจที่เปิดกว้าง ร่วมเสวนาและวาดภาพ ในโครงการทดลองชั่วโมงศิลป์ครั้งที่ 1


อาทิตย์ที่ 11 มกราคม 2552 เวลา 9.45 - 11.30 น. ร้านอ่างทองเก่า (หยู เซ็ง ฮวด) สี่แยกสายกลาง ไม่เสียค่าใช้จ่าย


รู้จักคุณวิเชียร www.vichian-art.com