หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

เมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน ’๕๔ ฉันได้มีโอกาสไปคุยกับเจ้าของขุมทรัพย์ขยะทองคำที่สมุย เจ้าของขุมทรัพย์ฯ แห่งนี้คือเพื่อนของฉันสมัยมัธยม ครั้งนี้ฉันได้ไปหาเขาด้วยเหตุอื่น คือให้เขาช่วยจัดหาถังหมักขยะ แต่สิ่งที่ฉันพบนั้น มากกว่าถังหมักขยะซะอีกแน๊ะ

เขาอยู่ในก๊วนเด็กเกเรประจำโรงเรียน และเป็นก๊วนเด็กหลังตลาด คือพวกเด็กที่ผู้ใหญ่ส่ายหน้าหน่ะ ... อย่าว่าเรานะในความคิดของเราพวกเธอเป็นหยั่งงั้ันจริงๆ .... แต่พอโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เด็กกลุ่มนี้แหล่ะคือกำลังของสมุย เพราะยังอยู่ทำมาหากินในพื้นที่ ซึ่งทำให้มุมมองของพวกเขากับถิ่นบ้านเกิดชัดเจนมากขึ้นตามวัยและประสบการณ์

ฉันไม่ค่อยได้คลุกคลีกับเพื่อนที่สมุยมากนัก พอจบ ม.6 ก็ขึ้นไปเรียนที่กรุงเทพฯ และสิงสถิตย์ทำงานอยู่ที่นั่น ไม่กลับสมุย กลับมาอีกที ทั้งเพื่อน ทั้งญาติ ต้องถึงขั้นช่วยกันระลึกชาติกันทีเดียว ... เฮ๊อะ เฮ๊อะ

กลับมาที่เพื่อนคนนี้ เขาชื่อ "รัฐศักดิ์" รุ่นน้องฉัน 1 ปี ที่ทั้งฉันและเขายังจำกันได้ดี เพราะเป็นกลุ่มเด็กกิจกรรมโรงเรียนด้วยกัน

กลับบ้านคราวนี้ ฉันรู้สึกทึ่งในการเลือกอาชีพของเขา ไม่คิดว่าเขาจะกล้าแหวกความคิดนอกกรอบได้ขนาดนี้ เพื่อนคนอื่นยอมผลาญเงินทางบ้านเพื่อทำกิจการอะไรก็ได้ที่ ... ฉันนะเป็นเจ้าของกิจการนะเฟ้ย ... แต่เพื่อนคนนี้ ยอมจับงานที่หลายคนเมินหน้าหนี ...

ช่วงจบการศึกษาเขายอมเลือกกลับมาทำงานที่บ้าน แทนที่จะเลือกตอบรับทุนไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น ยอมสละสิทธิ์ทั้งที่ได้รับเลือกเป็นอันดับ ๑ เขาไม่เสียใจเพราะเขาเลือกเอง ซึ่งตอนนี้เขาได้กลายเป็นที่พึ่งพิงของเพื่อนๆ ทั้งกำลังทรัพย์และกำลังใจ ไม่เว้นแม้แต่เพื่อนที่รับทุนไปเรียนต่อแทนเขา

(หน้าโรงเก็บขยะที่กำลังจัดแพ็คขยะที่สะอาด เพื่อเตรียมส่งออกนอกเกาะสมุย)

จากการพูดคุยกับเขาถึงการเลือกงานนี้เพิ่มอีกชิ้น ทั้งๆ ที่มีร้านแอร์ใหญ่โตในสมุย รวมทั้งเป็นที่ปรึกษาทางด้านงานช่างของเทศบาลสมุย เขาบอกว่า เขาเลือกเพราะเขาชอบ ไม่มีเหตุผลของความชอบ อาจจะเพราะเขาจบทางด้านงานช่าง ทำให้เขาสนใจของเหลือใช้เหลือทิ้งและนำมาซ่อมแซม จนเติบโตขยายใหญ่ไปเรื่อยๆ อีกทั้งเจ้านายก็สนับสนุนด้วยเช่นกัน

ฉันไม่คิดว่าจะมีขยะทองคำมากมายขนาดนี้ เพราะ ณ ที่ปัจจุบันก็ยังแยกที่จัดเก็บเป็น ๒ จุด แยกเก็บเป็นขยะดี และขยะที่ต้องกำจัด ซึ่งมีทั้งชั้นวางของในซุปเปอร์ที่เขาโล๊ะทิ้งในสภาพยังดี ไม้แขวนเสื้อตามห้างสรรพสินค้าที่จัดเก็บเอาไว้เป็นสิบๆ ถุง ถุงพลาสติกสะอาดที่บรรจุในถุงใหญ่เพื่อเตรียมอัดแพ็ครวมกันเป็นสิบๆ ถุงเช่นกัน

โดยเฉพาะข้าวของที่เขาโล๊ะทิ้งที่ยังสภาพดีในสายตาของฉันนะ ของเหล่านั้นสามารถนำมาหมุนเวียนใช้ได้ใหม่อีกครั้ง ทั้งรถเข็นในห้างสรรพสินค้า ที่ถ้าเข็นในห้างฯ ก็สภาพแย่ แต่ถ้านำมาใช้ข้างนอก ซ่อมเปลี่ยนล้อที่บิดเบี้ยวซะหน่อย ก็สามารถนำมาใช้ในสวนในไร่ได้สภาพดีเลยหล่ะ ชั้นวางของในห้าง อุปกรณ์ต่างๆ ที่ผิดรูปแล้ว ก็มาอยู่ที่นี่

จากสายตาฉัน คนที่ผ่านเมืองใหญ่ เมืองขยะอย่างกรุงเทพฯ มาหลายปีมากมาก มาเจอขุมขยะทองคำเหล่านี้ ตื่นตามาก ถึงมันจะไม่ใช่กุดังใหญ่โต แต่ข้าวของในสายตาฉน มันคือขยะทองคำ

ยังต้องตามติดงานของเขาอีกต่อไป เพราะล่าสุดเขาบอกว่า กำลังขยายพื้นที่เก็บของที่อัดรวมแพ็คไปยังอีกที่หนึ่ง เพราะสถานที่ปัจจุบันโดนติงมาแล้วเรื่องความเป็นระเบียบ เนื่องจากข้าวของเริ่มเย๊อะขึ้น

รัฐศักดิ์เขาภูมิใจกับงานของเขามาก บอกฉันว่า

เขาช่วยโลกร้อนนะ ถุงพลาสติกเขาไม่เผา เอามาอัดรวมแล้วนำไปขาย และดูจะเป็นเจ้าเดียวของสมุยที่รับซื้อถุงพลาสติกที่สะอาดนะ เขาบอกอย่างนั้น เครื่องอัดเขาก็ประดิษฐ์เอง ของใช้สภาพยังดีหลายอย่าง อย่างเช่นชั้นวางของบางส่วนก็นำไปบริจาควัดหรือโรงเรียน หรือถ้าใครมาติดต่อขอซื้อก็ขายราคาถูก แต่ฉัีนว่าราคาถูกเป็นบ้าเลยแหล่ะ

(เครื่องอัดพลาสติกที่เขาประดิษฐ์ดัดแปลงเอง
ก่อนนำขยะถุงพลาสติกเข้าเครื่องก็บรรจุรวมในถุงใหญ่ เมื่อรวมอัดออกมาก็แพ็คใหญ่มาก ...
เขาย้ำอีกนิด ต้องเป็นถุงพลาสติกที่สะอาดแล้วเท่านั้นเขาจึงจะรับซื้อ)

คนในพื้นที่อาจจะมองไม่เห็นคุณค่าของงานที่รัฐศักดิ์ทำ เพราะเขาเริ่มต้นทำงานด้านนี้มา ๑๐ ปีแล้วค่ะ แต่ฉัน คนที่ผ่านเมืองขยะ เมืองใหญ่มาแล้ว เขาคือ เจ้าของขุมทรัพย์ขยะทองคำ อีกคนหนึ่งในสมุย

เขายังทิ้งท้ายอีกว่า “เขาไม่จำเป็นต้องไปภาวนาที่วัดหรอก ทำงานที่นี่ก็เหมือนไปวัดแล้วหล่ะ”

ฉันเข้าใจในคำพูดเขาเพราะคนวัดด้วยกัน แล้วคุณหล่ะเห็นอะไรในคำพูดทิ้งท้ายของเขาบ้าง

++++++++++++

ปล.
ขอออกตัวค่ะ บทความนี้ยังขาดข้อมูล แหล่งรับซื้อขยะที่มีอีกหลายจุดมากในสมุย ... อีกทั้งไม่ได้เข้าไปดูสถานที่ทิ้งขยะของสมุยด้วยค่ะ ไม่ขอพาดพิงถึงนโยบายกำจัดของเทศบาลด้วยนะคะ บทความนี้จึงออกมาในมุมที่เพื่อนมองงานของเพื่อน ที่เปิดโอกาสให้พูดคุยและให้ข้อมูลอย่างดี คุยกันอีกเย๊อะกับรํฐศักดิ์ ในแง่ของการเติบโตทางด้านความคิดที่เกี่ยวกับงานของเขากับพื้นที่สมุย แต่ขอเก็บในมุมคุณค่าของขยะที่หลายคนมองข้ามค่ะ


นฤมล จันทรศรี (แตงไทย)
๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๔


บทความเดียวกับใน
* G2K;FeelGood {ขยะทองคำที่สมุย}
* FB;TangThai.NJ {เล่าสู่กันฟัง }