หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

เท่าที่สังเกต ช่วงที่ผ่านมาข่าวจากฝั่งรัฐต่อกรณีการขุดเจาะ สำรวจน้ำมัน จะตอบโต้ในสองประเด็นใหญ่ คือ


1 อ่าวไทยไม่เหมือนเม็กซิโก
2 ผู้รับสัมปทานยังไม่ผิดสัญญา ยกเลิกไม่ได้


เมื่อโยงกับผลการโหวตที่จัดโดยบางกอกโพสต์  ระหว่างวันที่ 4-6 ส.ค. 53  มีจำนวนโหวตทั้งหมด 9,485 ครั้ง โดย 46.7 %  เห็นควรให้มีการขุดเจาะน้ำมันในอ่าวไทย [1]  ถ้าคิดว่าการโหวตครั้งนั้นพอจะสะท้อนท่าทีของสังคมได้  ก็แสดงว่าการคัดค้านครั้งนี้ในวงกว้างแล้วไม่เกิดผลที่แรงพอที่จะหยุดหรือเปลี่ยนท่าทีของรัฐได้ (เลยต้องใช้การกดดันทางกฏหมายยื่นเรื่องที่ศาลปกครอง)


หรือว่า การเรียกร้องให้หยุดขุดเจาะสำรวจ จะไม่ใช่ประเด็นที่ขายได้ในวงกว้าง  และถ้าการยื่นฟ้องศาลปกครองไม่ประสบผล เราจะไปยังไงกันต่อ


เป็นไปได้เปล่าครับ (จะดีหรือจะเสีย?) ถ้าเราเพิ่มข้อเรียกร้องและทำให้ชัดเจนขึ้น  เช่น


-เสนอพื้นที่กันชนรอบเกาะทั้งสาม และจุดดำน้ำท่องเที่ยว แหล่งประมงต่างๆ (อย่างที่หลายท่านเคยเสนอในที่ประชุมหลายครั้ง)  แต่เพิ่มความชัดเจนไป เช่น

เราต้องไ่ม่เห็นแท่นขุดเจาะด้วยสายตา

ระยะตั้งแท่นต้องสัมพันธ์กับความสามารถในการรองรับเหตุ (ถ้าีหน่วยรองรับเหตุอยู่ศรีราชา แ่ท่นก็ถอยไปไกล ถ้ามีฐานอยู่สมุยและมีอุปกรณ์พร้อม แท่นอาจใกล้ขึ้นมา แต่ต้องไม่เห็นด้วยตา ... )


-เสนอให้ตั้งกองทุนหรือใช้ระบบประกันภัยเพื่อรองรับเหตุ สมมติว่าในอนาคตมีเหตุ เช่น น้ำมันรั่ว และสร้างความเสียหายแก่บุคคลอื่น ควรจะมีกลไกชดเชยเยียวยาที่รวดเร็ว เป็นธรรม ไม่ใช่ให้เอกชนต้องไปฟ้องร้องผ่านกระบวนการปกติ  ซึ่งช้า และเกิดภาระกับผู้เสียหาย

-ให้บริษัทที่ทำ EIA ร่วมรับผิดชอบ ในกรณีที่เกิดเหตุ เพราะ ความชุ่ย ไม่รอบคอบในการจัดทำรายงานของบริษัท


ฯลฯ


คือ ข้อเรียกร้องอาจดูว่าเรายอมให้มีการสำรวจ  แต่น่าจะช่วยให้เรารองรับโจทย์อื่นๆที่จะตามมาในอนาคต เพราะ  อย่างที่รู้กันอยู่ว่า รัฐจะผลักดันให้เกิด southern seaboard และรวมถึงแลนด์บริดจ์ด้านพลังงานที่จะเชื่อมสองฝั่งทะเล  ซึ่งก็คือภัยคุกคามที่จะเกิดขึ้นต่อบ้านเราเหมือนกัน


แม้จะไม่มีการขุดเจาะสำรวจน้ำมัน แต่ความเสี่ยงจากการขนส่งน้ำมันก็ยังมีอยู่


ก็ลองเสนอดูนะครับ  ตอนนี้เรื่องมวลชนในพื้นที่ไม่ต้องห่วง อยู่ที่ว่าจะนำเสนอประเด็นในการต่อสู้อย่างไรให้คนวงนอกสนับสนุน และรัฐรับฟัง