หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

เรื่อง ปานเทพ วิริยานนท์
ภาพ หน้าทอนซิตี้

 

หลายปีที่ผ่านมาขณะที่ชุมชนอื่นๆเจริญขึ้นอย่างผิดหูผิดตา แต่หน้าทอน ชุมชนเมืองเก่าซึ่งเป็นที่ตั้งหน่วยงานราชการ  ธนาคาร  ร้านค้ามากมาย  ที่ซึ่งยังเป็นชุมชนที่ยังคงมีคนท้องถิ่นอาศัยมากที่สุดกลับดูเหมือนว่าเงียบเหงาลงเรื่อยๆ  บ้านเรือนร้านค้า หลายหลังปิดประตูและไม่มีผู้อาศัย  บ้านเช่าหลายหลังบ่อยครั้งที่เปลี่ยนผู้เช่า  ในขณะเดียวกับที่หลายๆพื้นที่บนเกาะสมุยได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว  ไม่ว่าจะเป็นระบบสาธารณูปโภค  การระบายน้ำ การบำบัดน้ำเสีย  ขยะ  การปลูกสร้างอาคาร และการผังเมือง

    จึงคาดได้ว่าในอนาคตก็ต้องอาศัยงบประมาณจำนวนมากขึ้นในการแก้ไขปัญหาที่ตามมาอย่างเลี่ยงได้ เช่นเดียวกับเคยที่เกิดขึ้นกับชุมชนหน้าทอน 


หลายๆ คนอาจมองว่าหน้าทอนเป็นชุมชนที่มีความพร้อมแล้วในทุกๆ ด้าน  ไม่ว่าถนนหนทาง ไฟฟ้า ประปา ระบบระบายน้ำ  การพัฒนาจึงน่าจะกระจายไปสู่พื้นที่อื่นๆ มากขึ้น  ทว่าความจริงแล้วหน้าทอนเป็นเสมือนพื้นที่ตัวอย่างของการขยายตัวของเมืองที่มีผู้คนหนาแน่นมากขึ้นและจำเป็นจะต้องอาศัยการบริหารจัดการเพิ่มมากขึ้นตามปัญหาที่มากขึ้น และเป็นปัญหาที่แตกต่างกับการจัดการพื้นที่อื่นๆ บนเกาะสมุย  เพราะเป็นทั้งที่ตั้งท่าเรือ หน่วยงานราชการรัฐวิสาหกิจ  โรงเรียน แหล่งน้ำและป่าใหญ่  ซึ่งภาครัฐทั้งส่วนกลางและท้องถิ่นจะต้องเรียนรู้เพื่อจัดการกับชุมชนอื่นๆ ที่กำลังเติบโตและมีผู้คนอาศัยหนาแน่นขึ้นเช่นเดียวกันในอนาคต


ปัญหาที่เกิดขึ้นในชุมชนเมืองจะค่อยๆ เกิดขึ้นกับชุมชนอื่นๆ เหมือนกับที่ยังคงมีอยู่ที่ชุมชนหน้าทอน ที่ปัญหาเก่ายังแก้ไขไม่ได้  ก็มีปัญหาใหม่ตามมา  แต่ก็เป็นที่น่ายินดีว่าคนในชุมชน ก็ยังคงคิดและหวังว่าในอนาคตการพัฒนาเมืองไม่อาจดำเนินไปในรูปแบบเดิมๆได้  และจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการวางแผนและกำหนดอนาคตของชุมชนเอง  และได้นำเสนอความต้องการเพื่อรับการสนับสนุนจากภาครัฐเพื่อจะเป็นแนวทางหนึ่งที่ทำให้หน้าทอนชุมชนที่สร้างกันมามากกว่า 200 ปีกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่ง 


หน้าทอนปัจจุบัน ยังคงเป็นชุมชนหลักที่สำคัญของเกาะสมุย  เป็นประตูเมือง (Gateway) ของการเข้าออกเกาะสมุย ผ่านไปสู่บริเวณอื่นๆรอบเกาะสมุย  เป็นจุดที่กระจายความเจริญไปสู่จุดอื่นๆ และสุดท้ายกำลังจะกลายเป็นเพียงเมืองที่คึกคักเฉพาะยามที่เรือโดยสารเข้าออกท่าเรือ    แต่ปรากฏว่าชุมชนแรกของเกาะสมุยที่ต้อนรับอาคันตุกะและเป็นประตูเมืองกลับไม่ได้สร้างภาพที่น่าประทับใจให้กับผู้มาเยือนและนักท่องเที่ยว  ทิศทางการจราจรสับสนทั่วทั้งตลาดหน้าทอน  มีป้ายจราจรชั่วคราวเหมือนกับทดลองวิธีการใหม่ๆ จนให้เกิดความเคยชินและยอมรับในที่สุด    การจอดรถริมทางสัญจรซึ่งดูราวกับว่าไม่มีเจ้าภาพอาสาที่จะกล้ามาจัดการเรื่องเหล่านี้อย่างจริงจัง  ทำไมเมื่อถึงเดินทางถึงฝั่งเกาะสมุยมองเห็นชายหาดแสนสวยแต่ริมฝั่งกลับมีขยะกลาดเกลื่อน ม้านั่งหักพัง  ถนนทางเท้าชำรุดตลอดเส้นทางริมทะเล  ฝาปิดท่อระบายน้ำชำรุด  มีป้ายต่างๆมากมายแย่งกันโฆษณาจนน่าเวียนหัว  ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าจะพบเห็นภาพเหล่านี้ในเมืองท่องเที่ยวที่ประชาสัมพันธ์ว่ามีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลก  และเมื่อมองบนภูเขาที่เป็นฉากหลังของเมืองก็มีรอยด่าง กระจายเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็วสร้างความฉงนว่าเมืองท่องเที่ยวธรรมชาติ ในอนาคตของเกาะสมุยจะเป็นอย่างไร


สำหรับคนในชุมชนเองแล้ว เมื่อได้เห็นพัฒนาการของการเที่ยวของเกาะสมุยที่นับวันจะเติบโตมากขึ้น แต่หลายคนได้ตั้งคำถามว่าหน้าทอนกำลังจะตายจริงหรือ ? หน้าทอนกำลังจะหายจากแผนที่ท่องเที่ยวของสมุยแล้วหรือ?  เมื่อได้เห็นปัญหาของชุมชนแล้วจะช่วยกันแก้ปัญหาอย่างไร

แม้การแก้ปัญหาจะได้รับการสนองตอบอย่างดีตลอดมาจากทางเทศบาลฯ  แต่อาศัยเพียงกำลังหน่วยงานภาครัฐคงไม่เพียงพอที่สามารถแก้ปัญหาได้  เพราะการทุเลาปัญหายังไม่สามารถแก้ปัญหาได้ในระยะยาว  คนในชุมชนหลาย ๆ คนจึงได้รวมตัวกันช่วยกันหาทางวิเคราะห์เพื่อแก้ปัญหาของชุมชนเอง  อาศัยองค์ความรู้และประสบการณ์มาบูรณาการร่วมกัน  ทั้งคนในชุมชนเดิมหลากหลายวัย  คนเกาะสมุยและคนต่างถิ่นที่รักที่จะเห็นหน้าทอนเป็นเมืองน่าอยู่ น่าเที่ยว  รวมทั้งอาศัยข้อคิดเห็นในมุมมองของนักวิชาการและความเห็นของชาวต่างประเทศที่เคยได้เห็นการจัดการเมืองในแง่มุมต่างๆ กัน  ซึ่งแทบทั้งหมดได้มีความเห็นสอดคล้องกันว่าจำเป็นที่จะต้องมีวางแผนกำหนดทิศทาง (Positioning)ของเมืองในระยะยาว  ควบคู่ไปกับการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่ต้องเผชิญกับปัญหาแปลกใหม่มากขึ้นทุกวัน ทั้งนี้การดำเนินการแนวทางนี้จะประสบความสำเร็จไม่ได้หากได้ไม่อาศัยการมีส่วนร่วมและการผลักดันอย่างเป็นรูปธรรมทั้งจากภาครัฐและชุมชน


บทบาทของแต่ละเมืองและชุมชนบนเกาะสมุยต่อจากนี้ไป  จะมีภาระของชุมชนแตกต่างกันตามภูมินิเวศน์ และภูมิสังคม ซึ่งจำเป็นอย่างยิ่งที่ภาครัฐและชุมชนจะต้องร่วมกันวางบทบาทของพื้นที่ตัวเอง  เช่น  ชุมชนเฉวง-แม่น้ำ-บ่อผุด อาจจะเป็นเมืองตากอากาศที่ทันสมัยสำหรับชาวต่างประเทศ  ชุมชนมะเร็ต-หน้าเมือง-ตลิ่งงามอาจจะเป็นชุมชนวัฒนธรรมสมุยและท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์  ชุมชนอ่างทอง-ลิปะน้อยยังเป็นประตูเมือง ศูนย์ราชการหลัก  บริการและขนส่งทางทะเล  เป็นต้น


การพัฒนาในแต่ละชุมชนจึงไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นไปในรูปแบบเดียวกัน  เมื่อบทบาทของแต่ละชุมชนชัดเจนแนวทางการพัฒนาและอนุรักษ์ ก็จะกำหนดได้ชัดเจนมากขึ้น  แม้การพัฒนาเกาะสมุยจะรองรับผู้คนได้ทั่วโลกแต่ก็ต้องไม่ลืมคนท้องถิ่นเดิม และผู้ยังได้รับประโยชน์จากท่องเที่ยวไม่มากนัก  เพราะมิฉะนั้นความแตกต่างและหลากหลายของผู้คนทั้งเชื้อชาติ ภาษา ค่านิยมและรายได้บนเกาะสมุยจะนำไปสู่ภาวะสังคมที่ตึงเครียดมากขึ้น

ประชาคมตำบลอ่างทอง  ที่ประกอบด้วย ตัวแทนชาวบ้าน  ผู้ใหญ่บ้าน  กรรมการชุมชน สภาหน้าทอน ได้เคยนำเสนอบทบาทของตำบลอ่างทอง และ ยุทธศาสตร์หลักในการพัฒนาพื้นที่ต่อเทศบาลตำบลเกาะสมุย เมื่อ ปี พ.ศ. 2547 โดยเสนอ 3 โครงการ ได้แก่  1. พิจารณาจัดทำผังเมืองเฉพาะ (Specific Urban Planning) ของตำบลอ่างทอง เพื่อเป็นกรอบผังแผนแม่บทพัฒนาพื้นที่ชุมชนบ้านแหลมดิน บ้านหินลาด บ้านหน้าทอน บ้านตะเกียน และบ้านบางมะขาม  ด้วยต้องการพัฒนาพื้นที่ครอบคลุมทั้งเมือง (City)  ชายทะเล (Beach)  และการขยายพื้นที่เมืองบริเวณที่ราบและเนินเขา (Mountain) เพื่อรองรับการขยายตัวของชุมชนในระยะยาว โดยวางแผนจัดระเบียบการใช้ประโยชน์ที่ดินให้เป็นระเบียบสวยงาม วางแผนระบบสาธารณูปโภครองรับการขยายตัวของเมือง และพัฒนาการท่องเที่ยวให้เหมาะสมกับศักยภาพของพื้นที่  ควบคู่กับโครงการที่ 2 ได้แก่ โครงการตัดถนนสายอ้อมเมืองอ่างทองและลิปะน้อย  ความยาวถนนประมาณ 4 กิโลเมตร  เพื่อเป็นขอบเขตพื้นที่ในการพัฒนาผังพื้นที่เฉพาะ และแก้ปัญหาการจราจรของถนนในบริเวณตัวเมืองและถนนสายหลักปัจจุบันที่เกินความสามารถที่จะรองรับการจราจรได้  ควบคู่ไปกับการสร้างระบบป้องกันน้ำท่วมในตัวเมือง  และโครงการที่ 3 เพื่อยกระดับการเป็นประตูสู่เกาะสมุย  มีบรรยากาศที่ดึงดูดและสร้างความประทับใจแก่ผู้แขกผู้มาเยือนริมหาดหน้าทอนตั้งแต่ลิปะใหญ่ถึงบางมะขาม ได้แก่ โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์หาดหน้าทอน  ด้วยการเสนอให้มีการฟื้นฟูและสร้างหาดสาธารณะ  ปรับสภาพภูมิทัศน์ ให้มีลานกิจกรรมชุมชนและชาวสมุย  มีพิพิธภัณฑ์และศูนย์การเรียนรู้ของชุมชน เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้อยู่อาศัย  และส่งเสริมภาพลักษณ์การท่องเที่ยวธรรมชาติของเกาะสมุยโดยรวม


แนวทางการเสนอโครงการทั้งสามนี้ได้สอดคล้องกับการศึกษาในปี พ.ศ. 2549 ของกรมโยธาธิการและผังเมือง กระทรวงมหาดไทย  ใน “โครงการวางและจัดทำแผนผังนโยบายการจัดระเบียบการใช้ประโยชน์ที่ดินและโครงสร้างพื้นฐาน  สนับสนุนการเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลด้านตะวันออกบริเวณเกาะสมุยและปริมณฑล”  ทางประชาคมตำบลอ่างทองจึงมีความเห็นว่าแนวที่เสนอจากชุมชนเป็นแนวทางที่เป็นไปได้  และหากโครงการทั้งสามได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหารท้องถิ่นแล้ว  แนวทางการพัฒนาเมืองอย่างเป็นระบบจะสามารถแก้ปัญหาหลักของเมืองได้ในอนาคต


และในปีเดียวกัน (2549) ทางเทศบาลตำบลเกาะสมุย ในสมัยนายกเทศมนตรีวรากรณ์  รัตนรักษ์  มีการศึกษา โครงการฟื้นฟูชายหาดและปรับสภาพภูมิทัศน์เพื่อกิจกรรมชุมชนและการท่องเที่ยวหาดหน้าทอน ( Nathon-Samui Seafront Development Master Plan) โดยมีที่ปรึกษาจากสถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นผู้ดำเนินการศึกษา แล้วเสร็จเมื่อวันที่  30 เมษายน 2550  ด้วยหวังว่าการได้เริ่มโครงการในลักษณะนี้คงจะช่วยให้ลดความขัดแย้งและความสับสนในการพัฒนาครอบคลุมทั้งพื้นที่ชายหาดหน้าทอน


ที่ผ่านมา  ชุมชนในเกาะสมุยมีที่พักผ่อนทั้งทะเล และภูเขา ความต้องการพื้นที่พักผ่อน ออกกำลังกาย ยังไม่มีความจำเป็นมากนัก แต่เมื่อมีการพัฒนาเป็นเมืองมากขึ้น ภูเขาและชายหาดกลายเป็นพื้นที่ส่วนบุคคล มีข้อจำกัดในการใช้พื้นที่มากขึ้น เมืองใหญ่ที่มีผู้คนหนาแน่น  แต่รัฐยังไม่ตอบสนองด้วยการจัดให้มีสวนสาธารณะมากขึ้นเหมือนเช่นเมืองใหญ่ทั่วๆไป  ในโครงการนี้จึงเน้นในการเพิ่มพื้นที่สาธารณะมากกว่า 30 ไร่ริมชายฝั่งทะเลเพื่อจัดกิจกรรมสำหรับคนทุกวัยไม่ว่าจะเป็นชาวสมุยหรือผู้มาจากต่างถิ่น รวมถึงนักท่องเที่ยว เพื่อเป็นการเพิ่มรายได้ของชุมชนและเกาะสมุย


นายเชิดชาย  พนัสอำพน หนึ่งในสมาชิกสภาหน้าทอน กล่าวว่า การดำเนินการร่วมกันของเทศบาลและชุมชนในลักษณะนี้จะช่วยลดความสับสนและการคัดค้านจากชุมชน และจะทำให้ชุมชนมีความรู้สึกเป็นเจ้าของพร้อมที่จะให้ความร่วมมือในการพัฒนาของภาครัฐ  เหมือนกับเมืองอื่นๆที่พัฒนาแล้วสวยงาม    อีกทั้งยังเพิ่มคุณภาพชีวิตของคนในชุมชน  ลดความกังวลของชาวบ้านกับโครงการต่างๆที่จะเกิดขึ้นโดยที่ชาวบ้านไม่มีส่วนรับรู้หรืออาจจะไม่ต้องการจนทำให้หลายๆโครงการไม่ประสบผลสำเร็จหรือเมื่อสร้างแล้วก็ขาดความร่วมมือในดูแลทรัพย์สมบัติสาธารณะ 


การพัฒนาตามผังแม่บทนี้เปรียบเป็นฉันทามติร่วมกันของชุมชนและชาวเกาะสมุย รวมทั้งเทศบาลในยุคต่อๆไปที่ช่วยกันพัฒนาตามที่ตั้งใจไว้  จริงๆ แล้วการมีแผนพัฒนาแบบนี้จะทำให้การบริหารงบประมาณชัดเจนและเป็นขั้นตอนมากยิ่งขึ้น  และจะสามารถปรับให้ทำได้ง่ายๆ ตามงบประมาณที่เหมาะสม  เพื่อให้มีการพัฒนาในระยะยาวให้ได้ภาพตามที่ต้องการโดยไม่ขัดแย้งกัน 


นายอานนท์  วาทยานนท์  ตัวแทนร่วมและติดตามคณะทำงานโครงการ  ให้ความเห็นว่า โครงการนี้แม้จะไม่ได้สิ่งที่ดีที่สุด แต่เชื่อว่าจะเป็นโครงการต้นแบบการในการเรียนรู้และมีส่วนร่วมของภาครัฐและชุมชนในการจัดทำโครงการขนาดใหญ่  เพราะกว่าจะมาเป็นแผนแม่บทการพัฒนาพื้นที่เช่นนี้ได้ต้องอาศัยกำลังใจ  ความตั้งใจ และความร่วมมือร่วมของหลายฝ่าย    ถ้าปรากฏโครงการได้เป็นจริงก็คิดว่าจะเป็นโครงการที่น่าสนใจเพราะได้จัดให้มีทั้งพื้นที่จัดกิจกรรมระดับชุมชน  ตำบลและทั่วทั้งอำเภอ  และสามารถที่จะดึงดูดการท่องเที่ยวได้แน่นอน เพราะได้สนองตอบคำถามและหาข้อสรุปในหลายๆปัญหาที่ตั้งไว้  ไม่ว่าการจราจร  พื้นที่กิจกรรม พิพิธภัณฑ์ชุมชนและ จุดหมายตาที่เป็นเอกลักษณ์ของเมืองสมุย (Landmark)


โครงการนี้น่าจะเป็นกรณีศึกษาในการฟื้นฟูสภาพธรรมชาติเมืองท่องเที่ยว  เพื่อให้ทุกฝ่ายจะได้ตระหนักว่าถึงการวางแผนที่ดีในการป้องกันปัญหาจะใช้เงินน้อยกว่าการฟื้นฟูธรรมชาติที่สูญเสียไป    ที่น่าเป็นห่วงก็คือในขั้นตอนต่อไปการบริหารจัดการพื้นที่จะทำอย่างไร  และจะต้องมีกระบวนนี้ควบคู่กันไปตั้งแต่เริ่มก่อสร้างคงไม่ปล่อยให้โครงการเกิดแล้วค่อยมาคิดทีหลัง 


สำหรับอีกโครงการถนนอ้อมเมืองอ่างทองถึงลิปะน้อย  จากสภาพการจราจรในปัจจุบัน ประชาคมตำบลอ่างทอง ยิ่งเห็นได้ชัดว่าทางแก้ปัญหาการจราจรในระยะยาวจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีทางออกด้วยโครงการนี้  ซึ่งเป็นแนวคิดที่พัฒนาต่อเนื่องยาวนานมาหลายยุค  ด้วยหวังว่าเทศบาลฯร่วมกับหน่วยงานที่มีความสามารถได้หาแนวทางการเพื่อหาเส้นทางสายอ้อมเมืองที่เป็นไปได้  การดำเนินโครงนี้คงไม่ยากไปกว่าการตัดถนนเส้นใหม่ในเมืองใหญ่ทั่วไป ไม่ว่าในกรุงเทพมหานคร หรือ สายอ้อมเมืองสุราษฎร์ธานีและเมืองอื่นๆ  นอกจากนี้เป็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องวางแผนการใช้พื้นที่ควบคู่ไปด้วยกับการจัดทำผังเมืองเฉพาะ (Specific Urban Planning) ครอบคลุมการใช้พื้นที่ถึงถนนเส้นใหม่ อันจะให้เกิดเมืองใหม่ที่เป็นระเบียบสวยงาม เพิ่มมูลค่าให้ที่ดินเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้อาศัยทั้งริมทะเล  ตัวเมืองในพื้นที่ราบและพื้นที่เนินเขา


อดีตผู้ใหญ่สุทธิพร(ดุ่ย)  สุรินทร์วรางกูร  ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 3 หน้าทอน กล่าวว่า โครงการถนนอ้อมเมืองมันเป็นเหมือนภารกิจสืบทอดจากคนรุ่นเก่าของคนในชุมชน และผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านหลายๆคนทั้งผู้ใหญ่บ้านบางมะขาม บ้านตะเกียน บ้านหน้าทอน บ้านหินลาด รุ่นก่อนๆ  ที่ช่วยกันคิดและพยายามมาโดยตลอด ที่หวังว่าจะมีถนนเส้นนี้  เพื่อให้เมืองจะได้การเชื่อมโยงระหว่างหมู่บ้านทั้งตำบลอ่างทองและลิปะน้อยสะดวกขึ้น และคิดว่าน่าจะเกิดขึ้นพร้อมกับการพัฒนาเมืองใหม่อย่างมีระบบ      ซึ่งน่าจะเป็นไปได้มากที่สุดเพื่อลดข้อปัญหาในพื้นที่ทั้งผู้ที่ได้และเสียผลประโยชน์  โดยหาทางเลือกที่เป็นไปได้มากที่สุด    เท่าที่ทราบปัจจุบันมีกฎหมายการจัดรูปที่ดินเพื่อการพัฒนาพื้นที่ ( Land Readjustment) ที่จะทำให้มีการจัดการที่ดินอย่างเป็นธรรม  และน่าเป็นแนวทางหนึ่งในการลดปัญหาที่ต้องใช้งบประมาณจำนวนมากในการเวนคืนที่ดิน  โดยอาศัยความร่วมมือของชาวบ้านในแต่ละหมู่บ้านเองที่ต้องการพัฒนาพื้นที่เพื่อชุมชนที่ดีในอนาคต

วันนี้ แนวทางที่ชุมชนได้นำเสนอได้รับการยอมรับจากเทศบาลเมืองเกาะสมุย และในปีงบประมาณ 2553 สภาเทศบาลเมืองเกาะสมุยอนุมัติงบประมาณสำหรับการออกแบบรายละเอียดในโซนพื้นที่ที่ 3 ของผังแม่บท (Master Plan) ที่ได้ศึกษาตั้งแต่ปี 2549-2550 บริเวณพื้นที่สะพานท่าเรือทั้งสามถึงกระโจมไฟ  ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เป็นศูนย์กลางของเมืองและโครงการปรับภูมิทัศน์ชายทะเลหน้าทอน  แม้เวลาจะล่วงเลยมาถึง 3 ปีแต่ความหวังที่จะได้เห็นการพัฒนาเมืองให้ดีขึ้นยังไม่หมดไป


อีกโครงการหนึ่งที่ทางเทศบาลเมืองเกาะสมุย โดยนายรามเนตร ใจกว้าง นายกเทศมนตรีเมืองเกาะสมุยและคณะผู้บริหารได้ให้ความสำคัญกับการพัฒนาเมืองในรูปแบบที่ต้องการเห็นเมืองมีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นอย่างมีมาตรฐาน  จึงได้ริเริ่มโครงการในปีนี้ (2553) ได้แก่ โครงการสำรวจความเป็นไปได้ในการจัดรูปที่ดินเพื่อการพัฒนาพื้นที่บริเวณหลังตลาดหน้าทอนระหว่างคลองจระเข้และคลองลิปะใหญ่  ซึ่งจะเป็นแนวทางในการพัฒนาในอนาคตควบคู่ไปกับการกำหนดแนวเส้นทางถนนสายอ้อมเมือง และจะเป็นพื้นที่นำร่องในการจัดรูปที่ดินพื้นที่แรกของจังหวัดสุราษฎร์ธานี


สิ่งที่สำคัญที่จะทำให้โครงการดังกล่าวสำเร็จได้  สมควรที่จะมี “คณะกรรมการพัฒนาพื้นที่หน้าทอน” เพื่อช่วยกันติดตามดูแล  จัดกิจกรรมและสร้างการมีส่วนร่วมของชุมชน ให้ได้ตลอดไป เพื่อไม่ให้เป็นโครงการที่เพ้อฝันแต่จะเป็นโครงการเพื่อชุมชนยุคใหม่ที่มีสภาพแวดล้อมดีขึ้น  มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย สวยงาม เพียบพร้อมไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกที่ได้มาตรฐาน ได้แก่ ถนน ประปา ไฟฟ้า ระบบระบายน้ำ สวนสาธารณะ และส่วนบริการฯลฯ  เพราะเป็นการประสานการพัฒนาชุมชนโดยภาครัฐและเอกชน  ที่ดินแปลงใหม่แต่ละแปลงจะมีมูลค่าสูงขึ้น  ชาวบ้านจะได้ไม่รอแต่ขายที่ดินราคาถูกหรือต้องทิ้งถิ่นฐานเพราะไม่มีความสามารถในการพัฒนาด้วยตัวเองเพียงลำพัง  โครงการที่แม้จะต้องใช้เวลามาก แต่เมื่อใดทำสำเร็จก็จะเป็นแนวทางในการจัดการกับพื้นที่อื่นๆต่อไป



ข้อมูลเพิ่มเติม