หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

โดย the beast

The Mist (2007)
กำกับ Frank Darabont

หมอกหนาหนักคลี่คลุมทุกที่ ขังผู้คนกลุ่มใหญ่ในซูเปอร์มาร์เก็ตกลางเมือง


แม้หวาดกลัวแต่ยังมีคนกล้าที่จะลุกขึ้นท้าทาย พวกเขาเปิดประตูฝ่าหมอกพร้อมเชือกผูกเอวให้คนที่อยู่ข้างในดึงรั้งจับไว้


เหมือนปลาฮุบเหยื่อติดเบ็ด เชือกตึงโดนดึงกระชาก หลายคนแข็งฝืนช่วยรั้ง รีบสาวเชือกดึงกลับเข้ามา ยิ่งใกล้สุดสาย เชือกขาวกลายเป็นแดงชุ่มเลือด


ร่างที่เหลือแค่ครึ่งที่ปลายเชือก เพียงพอที่จะคุกคามขมขู่ทุกคนให้เลือกที่จะอยู่แต่ข้างใน



เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามมาตอกย้ำให้รู้ว่า เรื่องนี้ใหญ่โตเกินเข้าใจ ยากที่จะท้าทายหาทางออก มีแต่คำถามที่ไม่รู้คำตอบ และเหมือนจะหมดหวังที่จะให้ใครช่วยเหลือ


หมอกหนาที่ปิดทึบทุกอย่างจากสายตา กลับเปิดเผยตัวตนภายในแต่ละคนให้ชัดเจนขึ้น
ในเวลานั้น สิ่งเดียวที่เหลือให้พอเกาะกุม คือ ความรักที่มีต่อกัน และศรัทธาต่อสิ่งสูงส่งที่ทุกคนยึดถือ


ไม่ทันข้ามคืนแรกหลายคนกลายเป็นศพ และบางศพตายเพราะเพื่อนร่วมเมืองที่คลุ้มคลั่ง คิดว่าการสังเวยชีวิตแก่สัตว์ประหลาดจะทำให้พระเจ้าพอใจ


ความกลัวที่รายรอบเปลี่ยนศรัทธาให้เป็นการกระทำที่มนุษย์ไม่พึงกระทำต่อกัน 



คนกลุ่มหนึ่งตัดสินใจจะฝ่าหมอกหนาไปตายเอาดาบหน้าทั้งที่รู้อยู่ว่าอาจไม่มีชีวิตรอด แต่จะมีทางไหนให้เลือก หากอยู่รอในซูเปอร์มาร์เกตคงโดนเพื่อนร่วมเมืองจับบูชายัญ เพราะเชื่อว่าต้นตอของเหตุเภทภัยคือพวกเขา ที่มีส่วนทำให้พระเจ้าพิโรธ

พวกเขาวิ่งคลำหารถที่จอดอยู่ในลาน สุดท้ายเหลือแค่ห้าคนที่ปลอดภัย ไฟรถเปิดสว่างจ้าเหมือนบอกว่าในความมืดมิดขอเพียงมีความหวังก็ยังพอเห็นทางที่จะข้ามไป


แต่ความหวังต้องใช้พลัง เหมือนกับที่รถคันนั้นต้องการน้ำมันเพื่อจะวิ่งฝ่าหมอก

 


คำถามที่ว่า น้ำมันที่มีอยู่จะพอให้ขับไปเห็นแสงได้หรือไม่ คงสำคัญเท่ากับการถามตัวเองว่า ในสถานการณ์นั้นต้องใช้กำลังใจ ศรัทธา ความเชื่อแบบไหน และแค่ไหน ถึงจะพ้นวิกฤตที่มีแต่พระเจ้าที่จะให้คำตอบได้

รถน้ำมันหมดก่อนจะฝ่าหมอก
ศรัทธาสิ้นก่อนจะพบแสงสว่าง


หรือ เพราะพระเจ้าเกลียดพวกเขาจึงให้บททดสอบที่ยากเกินจะฝ่าฟัน