หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

ปกรณ์ จารุจิตติพันธ์

พี่วิเชียรเป็นคนวาดรูป หลังจบเพาะช่างเชียงใหม่ (สิริกรศิลป์วิทยา) ไปเรียนและใช้ชีวิตที่เมืองนอกอยู่หลายปี มีงานแสดงภาพทั้งเดี่ยวและกลุ่มอยู่หลายครั้ง ก่อนจะกลับเมืองไทย ปักหลักที่สมุยทำงานที่รักชอบ


เขาและเพื่อนๆ อยากจัดกิจกรรมเพื่อให้ผู้คนสนใจเรื่องศิลปะมากขึ้น เพราะเชื่อว่าศิลปะเป็นการขัดเกลาจิตใจของผู้คน  เป็นวิถีในการค้นหาและแสดงตัวตน  ชีวิตในปัจจุบัน มนุษย์อยู่ในแวดล้อมของความเร็ว หยาบ ฉาบฉวย  เมืองเลยแห้งแล้ง ใจถึงอ้างว้าง

 


การสอนนักเรียนเป็นวิธีหนึ่งที่เขาเลือกใช้ เพื่อหว่านเมล็ดพันธุ์ในใจของผู้คน  แต่เมล็ดพันธุ์จะเติบโต ต้องอาศัยเนื้อดินและสิ่งแวดล้อม

เมือง คือเนื้อดินและปัจจัยเกื้อหนุนที่สำคัญสำหรับการเติบใหญ่ของเมล็ดพันธุ์ที่หว่านเพาะ  และเขามองว่าสมุยยังห่างไกลกับสิ่งที่พึงเป็น


พี่วิเชียร สรุปว่าขั้นแรกก่อนจะมีขั้นต่อไป พวกเราจงมาวาดรูป  ถือเสียว่ามานั่งพูดคุย ผ่อนคลาย
ใครจะรู้เราอาจพบสิ่งที่เลือนหายไปกับการเติบใหญ่ผ่านการวาดก็เป็นได้


จึงได้มีกิจกรรมวันนี้  วันอาทิตย์ที่อากาศเย็นสบาย

ก็ง่ายๆ ไม่มีอะไรมาก ต่างคนต่างเตรียมอุปกรณ์ และมานั่งวาดด้วยกัน โดยมีพี่วิเชียรเป็นหัวเรือใหญ่

เหมือนกับอาศัยพลังของเขา ดึงพลังของเราที่ซ่อนอยู่ตามหลืบมุมออกมา

เขาว่าทุกคนมีอยู่ทั้งนั้น แต่หายไปตามอายุ ให้กล้าที่จะแสดงออกมา เหมือนสมัยที่เราเป็นเด็ก



ยากกว่าที่คิด สงสัยพลังที่ว่าจะซ่อนลึกไปหน่อย  แต่ในที่สุดทุกคนก็มีรูปมาอวดกัน

สรุปเอาเองว่า วันนี้ ก็คือการเรียนรู้ที่จะปลดปล่อย  กล้าๆ อย่ากระมิดกระเมี้ยน ส่วนขั้นตอนต่อไปคงเป็นเรื่องของการฝึกฝน และเพิ่มทักษะ 

ระหว่างจับกลุ่มนั่งวาด มีคนไทยกลุ่มเล็กๆ เดินผ่านด้อมมอง

พวกเราชวนวาด  เขาบอกเปล่า  อยากเล่นเปียโน

มาเที่ยวหลายวัน คิดถึงเสียงเปียโน เขาว่าอย่างนั้น

เลยได้ฟังเพลง over the rainbow ครึ่งเพลง จากผู้สัญจรผ่านทาง

ถือเป็นโครงการทดลอง ใครสนใจวันอาทิตย์ 10.30 - 12.00 น. เชิญมานั่งคุย นั่งวาดด้วยกันครับ
หรือ อยากจะเล่นดนตรี มีกิจกรรมอื่นๆ ก็ได้




___________________________________

ผลงาน