หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

วนเวียนร้านหนังสือรอสารคดีเล่มจักรยานอยู่หลายวัน สุดท้ายนึกขึ้นได้ว่ายืมของญาติดีกว่า    อยากอ่านตั้งแต่เห็นปกครั้งแรกทาง fb  อยากรู้ว่าการเดินทางด้วยจักรยานโดยเฉพาะในเืมืองใหญ่ไปถึงไหนกันแล้ว อยากฟังเรื่องเล่าจากเืมืองอื่นๆในโลกที่มีบทเรียนกับเรื่องนี้

เมืองตรังเมืองที่สุดแสนสงบและน่าอยู่อาศัยที่สุดในภาคใต้ ที่ผมได้ไปสัมผัสเมื่อสุดสัปดาห์แห่งเทศกาลลอยกระทงที่ผ่านมาครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้ไปสัมผัสเมืองตรังอย่างจริงจัง ซึ่งต่างทุกครั้งที่ผมแค่ขับรถผ่านเพื่อไปหาเกมส์ตกปลาในทะเลอันดามันตามมาชมกันเลยครับ.

แช่มชื่นอิ่มอกอิ่มใจกันไปกันไปหมาดๆหลังจากผมได้ไปร่วมงานบุญงานประเพณียิ่งใหญ่ของสมุยบ้านเรา โประเพณีชักพระโ ผมขออนุญาติหน้าทอนซิตี้ตั้งกระทู้ขึ้นมาใหม่เลยแล้วกันนะครับ เพราะจะเอาไปแจมกับกระทู้รวมภาพสวยๆ มันก็จะไม่ค่อยเข้ากันซักเท่าไหร่ เพราะของผมจะออกแนวบทความซะมากกว่า แถมสีสันที่แล็ปจากเกาหลีโพ

“ปล่อยให้หัวใจของเธอได้เป็นอิสระบ้างเถิด อย่าใช้สมองให้มันมากนักเลย”

เสียงที่ยุพดีพูด เป็นเสียงของความรัก ?
เสียงที่ส่างหม่องได้ยิน เป็นเสียงของความรัก ?

ไม่แน่ใจว่าเส้นฝนตกเหมือนฟิล์มเป็นรอยที่เราเห็นในหนังสมัยก่อน กับสีซีดๆ ของภาพเป็นความตั้งใจของคนทำหรือเปล่า  ถ้าไม่ใช่ ก็พูดได้เต็มปากเต็มคำว่าหนังเรื่องนี้แย่ทุกเรื่อง แม้แต่เรื่องโปรดักชั่น .. ยกให้เรื่องเพลงประกอบแล้วกัน เพราะดี

หนังแวมไพร์ภาคต่อ เห็นคนดูแล้วก็ไม่ต้องสงสัยว่าภาคแรกแรงและมีแฟนๆมากขนาดไหน

เนื้อเรื่องไม่มีอะไรมาก หลังจากภาคแล้วทิ้งปมหวานชื่นระหว่างนักเรียนสาวกับแวมไพร์หน้าหนุ่มแต่อายุแ่ก่ ภาคนี้ต่อด้วยเรื่องยุ่งยากบางอย่างที่เกิดขึ้นหลังช่วงแรกรักผ่านพ้น เมื่อต่างฝ่ายเริ่มเห็นความไม่ลงตัวบางอย่าง

ปกติจะไม่ดูหนังผี ไม่ชอบอาการจิตตกเวลาออกจากโรงหนัง  อีกอย่างหนังผีส่วนมากจะเล่นกับอารมณ์ตกใจ สะดุ้ง ขยะแขยง (ไม่นับผีตลก) มากกว่าค่อยบ่มสร้างอารมณ์ให้กลัวให้หลอนได้จริงๆ เลยคิดว่าจะหาหนังผีที่สยองจริงๆ น่าจะไม่ค่อยมี

สงสัยจะพูดมากไม่ได้ เพราะหนังเรื่องนี้มีปมให้คลี่คลายในตอนจบ บางคนอาจเดาได้ แต่เราดูไปกว่าครึ่งเรื่องยังสงสัยไม่หายว่าไอ้สรรพากรใจดีคนนี้มันเป็นใคร เป็นคนหรือเปล่า เรื่องจะซับซ้อนโยงใยออกแนวเหนือจริงแฟนตาซีไหม

โดย รันตี

Hula Girls ฉายในปี 2006 แต่เล่าเรื่องราวในปี 1965 หรือ 41 ปีก่อนหน้านั้น ในเมืองอิวากิ จังหวัดฟุกุชิมะซึ่งตั้งอยู่หุบเขาที่มีอากาศหนาวซึมเซาหม่นมัวตลอดปีทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่น คนเมืองนั้นเขามีอาชีพการงานหลักอยู่ในเหมืองถ่านหินที่กำลังจะปิดตัวเพราะเริ่มมีการใช้น้ำมันมาแทนที่ทำให้คนงานเกือบสองพันคนต้องตกงาน..แล้วเขาจะทำไงกัน

หมอชวนไปเที่ยวหลายครั้งแล้ว อาทิตย์นี้กะว่าจะเบี้ยว สุดท้ายก็ได้ไป เริ่มเดินเจ็ดโมงสี่สิบห้า หมอว่าควรจะออกไม่เกิน 6.30 อากาศกำลังดี เดินเสร็จยังไม่ร้อน วันนี้ช่วงรอหมอก็เดินไปรอบหนึ่งแล้ว ทริปนี้มี 3 คน กับหมาของหมอเดินเป็นเพื่อนอีก 4 ตัว